IS HET NU ECHT ALLEMAAL ZO SLECHT IN HET TRANSPORT, MENEER DE VOORZITTER?

10-sept-2020



“Deze vraag wordt regelmatig gesteld. Een logische vraag, en natuurlijk is het niet zo dat alles slecht is.
We weten allemaal hoe belangrijk transport is; of dit nu over zee, door de lucht of over de weg gaat.

Voor bedrijven is transport vaak een grote kostenpost, maar het is niet zo dat hun producten daardoor beter worden of meerwaarde krijgen. Zo bezien is het logisch dat zij hierop zoveel mogelijk willen besparen.

Voor de overheden betekent transport juist inkomsten. Als kostenverhogende maatregelen worden genomen heeft een bedrijf geen andere keuze dan betalen, omdat het transport nooit kan stilvallen.

Dit betekent dat een transportfirma constant in een spagaat zit. Men moet zoeken naar wegen om alles rendabel te houden, maar men moet ook nog winst behalen om in de toekomst verder te kunnen.
Natuurlijke en eerlijke concurrentie is er al jaren niet meer in het transport, wat tot op de dag van vandaag een probleem blijft.
Waar het ene transportbedrijf voor 1 euro per kilometer kan rijden en ook nog winst kan maken, moet het andere 2 euro per kilometer rekenen voor dezelfde winstresultaten”, (verschil tussen westerse landen en lage-lonen landen) aldus de voorzitter van Transporteffect en de stichting Chauffeursnieuws.

Op de vraag waarom Transporteffect/Chauffeursnieuws zoveel negativiteit over het transport naar buiten brengt reageerde hij vooral verontwaardigd.

“Positief nieuws melden we ook, alleen zien we dat dit nauwelijks wordt gelezen.

Dus als mensen alleen het negatieve willen lezen zullen zij het positieve niet gauw zien. Ook heeft men de neiging het negatieve makkelijker te onthouden dan het positieve.

We hebben wel een serieus keurmerk ontwikkeld voor transportbedrijven.

Dit keurmerk is niet makkelijk te verkrijgen en heeft echt waarde.Wanneer een bedrijf in bezit is van het keurmerk dan is het bedrijf ook zeer aan te raden om hiermee in zee te gaan.

 


 

Op deze manier kunnen we meer positieve tijd in de media brengen en werken aan het imago in de sector.

Eén van onze hoofdthema’s is de STAND-AIRCO. Mijn werkgever draagt wel zorg voor een stand-airco in de wagen en hij denkt aan zijn personeel en aan de verkeersveiligheid.
Ik weet zeker dat er veel meer transportbedrijven zijn op te noemen die er ook zo instaan, maar dit neemt niet weg dat ik vind dat alle andere dit ook zouden moeten doen.
Wij zetten ons in voor het welzijn van de beroepschauffeur en voor de verkeersveiligheid in heel Europa.
De grenzen zijn open, waardoor we niet alleen binnen de landsgrenzen van Nederland kunnen denken.

Er zijn nog steeds veel transportbedrijven in Europa die andere keuzes maken en die het welzijn van hun personeel en verkeersveiligheid niet zo belangrijk vinden.

Alles wat ik doe en waarvoor ik me inzet is op Europees niveau en niet op een enkel bedrijf of een enkele chauffeur te betrekken”, zegt de voorzitter.

Ik vroeg hem: “Waarom? Is dit wel uw taak op deze wereld? Daar hebben we toch vakbewegingen voor? “

De voorzitter gaf toe dat het ongehoord is dat hij al zijn energie en financiële middelen erin moet steken.
“Je moet ook hart voor het vak hebben”.
Ik heb een zeer goed team achter mij staan, en zonder hen was ik nergens.
Ook mijn werkgever is tolerant naar mij toe, waardoor ik mijn verplichtingen als Nederlands burger kan nakomen.
Ik moet nog steeds in loondienst zijn om alles te kunnen financieren.

Maar laten we nu eerlijk zijn: wie staat er nu nog op voor het welzijn van beroepschauffeurs?

Met beroepschauffeurs bedoel ik iedereen die geld verdient met het besturen van een voertuig.
Dat is voor mij een beroepschauffeur.
Of men nu op de taxi, in de ambulance, als koerier of voor het grotere werk rijdt, dat maakt niet uit.
Geef mij één voorbeeld waar we de grote huidige vakbewegingen echt hebben gezien.

Neem de problematiek rond transmigranten, stand-airco, Europese verkeersveiligheid, mobiliteitspakket, parkeerbeleid, en ga zo maar door. Ik kan het mis hebben, maar ik zie ze niet en ik heb ze al 20 jaar niet gezien.
Alles had veel beter gestructureerd kunnen zijn.
Maar wat zien we?
Nederlandse vakbonden zetten tegenwoordig in op hun leden uit de lage-lonenlanden. De FNV voert namens deze chauffeurs rechtszaken tegen Nederlandse bedrijven.

Onze voorvaderen, die erbij waren toen vakbewegingen in het leven werden geroepen en die deze vakbewegingen groot hebben gemaakt, hadden dit niet kunnen bedenken.
Vakbewegingen zouden er moeten zijn voor de werknemers, maar heden ten dage komt er veel geld uit het bedrijfsleven naar de vakbewegingen. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt …
Als we ook eens kijken naar al het werk dat vakbewegingen doen vraag ik me af of men niet meer inzet voor het belang van de arbeiders zou kunnen tonen dan nu het geval is.”

Is het vak nog wel mooi?

“Natuurlijk! Je zit niet elke dag tussen vier muren. Je komt overal en werk in het transport zal er altijd blijven.
Je kunt zelf bepalen welke ritten en waarop je wilt rijden, omdat elk bedrijf wel zijn specifieke werk heeft.
Ook is het nobel werk; we zorgen er met ons allen voor dat mensen te eten hebben en dat ze behaaglijk kunnen leven.

Door de technologie is wel veel veranderd. Men kan je volgen als ‘big brother’ en je moet wat je doet van minuut tot minuut aangeven in de computer van de wagen.
Voorheen hield de chauffeur zelf de kerk in het midden voor de werkgever, door lijsten handmatig in te vullen. Nu moet de werkgever dit doen door de komst van boordcomputers, en kan een chauffeur zelf niet meer flexibel zijn met de arbeidstijden.
Er is nog een bijkomend probleem: doordat kantoorpersoneel zich vaak niet kan inleven in verkeerssituaties en in situaties die zich bij klanten afspelen, is het voor een chauffeur lastig om steeds te moeten uitleggen waarom onderweg bepaalde beslissingen zijn genomen.

Transporteffect/Stichting Chauffeursnieuws laat juist zien wat zich in de praktijk afspeelt, waarvoor we ook oplossingen willen aangeven.
Je kunt tenslotte niet verwachten dat politici weten waar een beroepschauffeur tegenaan loopt.
Dit is niet in boeken te lezen; men moet het van de beroepschauffeur zelf horen.
Met ons platform en tijdens de gesprekken die wij voeren brengen wij de stem van de chauffeur over.
Veel organisaties in de lidstaten hebben vaak wel een mening of denken oplossingen te weten, maar wij zien dat deze tussen vier muren en via computersimulaties zijn bedacht.
Dit levert in mijn optiek zwakke inzichten op, en als op zo’n basis wetten worden gemaakt hebben we een probleem.

Dit alles neemt niet weg dat ik dit mooie vak nog steeds graag uitoefen, maar alleen kan ik niets doen … behalve gaan voor verbetering van het welzijn van de beroepschauffeur en van de gehele verkeersveiligheid, zodat we allemaal ook van het leven kunnen genieten nu we er toch zijn.”

Tot slot, hoe schat u de toekomst in?

“Dat is moeilijk te bepalen; niemand heeft een glazen bol.
Wij werken stap voor stap en we hebben onze handen vol aan onze hoofdthema’s.
Ikzelf hoop dat ik in de toekomst meer tijd zal krijgen en dat het in loondienst moeten zijn verleden tijd zal worden.
Vanaf september staat onze agenda overvol met afspraken met politici en organisaties, en ik hoop dat ik daarvoor elke keer vrij kan krijgen bij mijn werkgever.
Het is natuurlijk zeer belangrijk de informatie die wij hebben over te dragen, zodat daarop beleidslijnen kunnen worden gebaseerd.
Komt tijd, komt raad, en we zullen moeten afwachten of Transporteffect/Stichting Chauffeursnieuws zich mag blijven inzetten voor het welzijn van en de leefbaarheid voor iedereen.”

Geschreven door: H. Gal



lid worden
klik voor de pagina van Chauffeursnieuws

sample keurmerk

Vanaf 1 oktober 2020 starten wij met het keurmerk.

Medische DRIVE-IN keuringen onder begeleiding van stichting Chauffeursnieuws en Transporteffect
Deel het:

1 Trackback / Pingback

  1. België ook in lockdown horeca dicht! Ook daar kunnen de chauffeurs nergens meer terecht!

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.