OOST-EUROPESE CHAUFFEURS BANG VOOR EIGEN LAND?



Er zijn best wel Oost Europese bedrijven die hun wagens in het begin van de coronacrisis hebben teruggehaald, maar nu zien we het fenomeen terugkomen.

Het valt ons op dat de parkeerplaatsen weer steeds meer vollopen met wagens die zijn geregistreerd buiten de lidstaten waarin ze verblijven.

Of je nu om 10 uur ‘s ochtends kijkt of om 2 uur in de middag, de parkeerplaatsen worden bezet door Oost-Europese chauffeurs.

De wagens zijn voorzien van schotel-tv en men staat lekker met elkaar te babbelen.

Op de weg zelf vinden wij het juist wel meevallen en bestaat bij ons team de indruk dat het vervoer door oost europese bedrijven is afgenomen.

Komt wat wij op 22 februari aan de politiek hebben gemeld dan uit?

Toen gaven wij aan dat kamperen met vrachtwagens uit de Oost-Europese landen een feit zal gaan worden.

We zijn een paar gesprekken aangegaan met de chauffeurs op de parkeerplaatsen. Ons werd aangegeven dat de baas wilde dat de chauffeurs stand-by stonden en dus aan het wachten waren op vrachten.

Ook kwam naar boven dat men veelal na een aantal dagen van plaats ging wisselen. Dan deed men gelijk ook even boodschappen en ging de chauffeur weer op een andere parkeerplaats staan, zodat het allemaal niet te veel opviel.

Op de vraag of men tijdens de stand-by alcohol nuttigde lachte men wat, gaf vaak geen antwoord of er werd gewoon met “ja” geantwoord.

Bij degenen die we hebben ondervraagd waren chauffeurs die al 6 dagen aan het wachten waren op een vracht.

Terug naar eigen land was geen optie voor de baas. Als er vrachten zijn, komen die in West-Europa.

Ook was men bang dat als men eenmaal in het eigen land was er quarantainemaatregelen waren, en dat de transporteur geen vrachten naar West-Europa zou kunnen scoren.

De chauffeurs op de parkeerplaatsen waren goed gemutst, omdat men onder collega’s gezellig aan het drinken, eten en babbelen was.

Moeten wij dit willen? De Europese Unie heeft een nieuw mobiliteitspakket in het leven geroepen om deze chauffeurs terug te kunnen sturen.

Waar blijven die maatregelen? En is het niet zo dat eigen landgenoten geen werk hebben doordat dezen mensen stand-by zijn en voor een appel en ei een vracht oppakken?

Na onze dialoog met de politiek, waarbij onder andere dit werd aangegeven, alsook dat juist het transport per land en per transporteur in kaart gebracht kon worden, gaf men aan hier wel oren naar te hebben.

Maar  na een aantal weken is daarvoor een andere organisatie aangesteld, die als een duveltje uit een doosje kwam.

Veel vragen kwamen bij ons op en onze conclusie is dan ook dat de onafhankelijkheid in gevaar is.

Zonder financiële en politieke steun of anderszins toegang tot middelen kunnen wij niets en moeten we afwachten waarmee deze organisatie gaat komen.

Vakbewegingen en werkgeversorganisaties zouden het voorkomen van dit soort situaties, maar ook van toekomstige kwesties, bovenaan de agenda moeten hebben.

Jarenlang heeft men contributie van de samenleving verlangd, en de spaarpot is groot genoeg om oneerlijke concurentie voor eens en voor altijd aan te pakken.

Dit zal niet alleen ten goede komen aan het gehele bedrijfsleven, maar ook aan elke burger van het land zelf.

Ons standpunt is dat lidstaten die hun werkterrein in andere lidstaten hebben nu hun spullen moeten pakken en terug moeten gaan naar de eigen lidstaat.

Wij denken dat het goed is voor een nieuwe start na de coronacrisis, waarin we hebben geleerd van de fouten uit het verleden.

Ook vinden wij dat het mobiliteitspakket geen luchtkasteel mag zijn en dat de daad bij het woord moet worden gevoegd.

Met vriendelijke groet





Zie alles over het onderwerp
Deel het:

1 Trackback / Pingback

  1. TRANSPORTEFFECT -

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.