ZOEK DE VERSCHILLEN: 30 JAAR GELEDEN OF IN DEZE TIJD ALS BEROEPSCHAUFFEUR BEGONNEN



Voor ons is dit best wel interessant om eens naar te kijken en over na te denken. Wij zien vooral veel verschil in opvatting over bepaalde kwesties die in de wereld en in het transport spelen. Wat goed of slecht is, daar willen we onze handen niet aan branden. Tegenwoordig is het erg makkelijk om via telefoons, tablets of laptops op sociale media het woord te doen zonder een blad voor de mond te nemen.

Eerder waren de sociale contacten veel meer face to face. Veel chauffeurs keken er ook vaak naar uit in de avonduren bij elkaar te komen. Ook daar vielen wel eens woorden, maar zelden werd het respect voor elkaar uit het oog verloren. Dat kon ook bijna niet, omdat je geen vals account kon aanmaken om bijvoorbeeld de boel eens lekker op te stoken.

Mentaliteit

Maar we zien het ook bij de bedrijven. Hoe vaak komt het niet voor dat je geen praatje meer kunt maken en je als een marionet moet gedragen? Vriendelijke woorden zijn er vaak niet meer bij. Dit kwam natuurlijk niet van het ene op het andere moment; het is in de loop van de tijd ontstaan.

Dat het doorwerkt op de mentaliteit van mensen is volgens ons wel een gegeven. Iedereen heeft weleens met de telefoon een bericht gestuurd dat niet zo was bedoeld. Maar zoiets is moeilijk recht te zetten en men leest ook vaak wat men wil lezen. Het is bizar hoe vaak wij commentaren zien waaruit blijkt dat men het hele artikel niet onder ogen heeft gehad.

Naar ons idee komt in hokjes denken tegenwoordig vaker voor dan een tijd geleden. Eerder ontstonden er vaak discussies tussen meerdere mensen, maar als men elkaar dan niet goed begreep kon dat altijd meteen met woorden worden rechtgezet. In deze tijd moet men het lezen op een telefoon en het is maar de vraag of men dat wil.

Zo krijgen wij regelmatig de vraag waarom we ook nieuws plaatsen over taxi’s en ambulances, koeriersdiensten en dergelijke. Voor ons vallen de mensen die daar werken ook onder de beroepschauffeurs; men verdient immers zijn geld met het besturen van een voertuig. Dit kon je een aantal jaren geleden nog gewoon zeggen en het werd begrepen. Nu moet je het vaak blijven herhalen voordat iemand het leest en/of wil begrijpen.

Ook merken wij dat men erg op zichzelf is geworden. Eerder wist iedereen wel wat er speelde in het transport en was er volgens ons ook meer sprake van broederschap, ook al golden sommige kwesties niet voor iedereen.

Tegenwoordig

Tegenwoordig zien we vooral verdeeldheid. Zo heeft bijvoorbeeld het koelvervoer andere belangen dan het containervervoer. Maar er is ook een ernorm verschil ontstaan tussen nationaal en internationaal vervoer, en men kan zich niet snel meer verplaatsen in andere situaties of meevoelen met collega’s.

Wat we nog erger vinden is dat men meteen een mening op tafel gooit, terwijl het zomaar kan dat men een maand later zelf in zo’n situatie zit. Dan ervaart men wel wat die collega’s kunnen meemaken en waarvoor ze strijden.

Voorheen was er volgens ons wel een band en als er bij bijvoorbeeld het container- of koelvervoer iets aan de hand was stond elke chauffeur wel op, ook al had hijzelf er op dat moment geen last van.

Dit maakte de sector sterk en vakbewegingen of organisaties zoals de onze konden er iets mee.

Staking

De laatste grote staking in onze sector was in de jaren 80, en iedereen deed mee. Nu zie je op de sociale media vooral versplintering en opent men liever de aanval op collega’s in plaats van ze te helpen.

Dit is ook een reden waarom bij bedrijven als Albert Heijn of PostNL wel kan worden gestaakt. Hier is nog sociaal contact op de werkvloer. Je kunt je collega’s tenslotte niet als oud vuil behandelen als je elkaar elke dag in de ogen moet kijken.

We zien dus wel degelijk verschil tussen het heden en het verleden, en we vragen ons af wat nu beter is (of was). Of zegt men terecht dat je vroeger niet met nu kunt vergelijken en dat de oudere generatie zijn tijd maar moet uitzitten?

Natuurlijk zouden de chauffeurs die tussen 45 en 65 jaar oud zijn ook zo kunnen denken als de jongere generatie lijkt te doen: “Wat mij niet raakt interesseert me ook niet”. Deze mensen hebben wel het grote voordeel dat zij er, in tegenstelling tot de jongeren, minder lang last van zullen hebben. Ook maken zij meer kans dat het werk niet helemaal is verdwenen voor zij met pensioen gaan.

Met vriendelijke groet,





Deel het:

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.